Teenagers and young people should share housework equally with their parents.

Many teenagers think that they do not have to do any housework, because it is parents job to take care of them. In my opinion, they are wrong. I agree that young people should share housework with parents, but not equally.

Equally means that everyone has the same amount of jobs to do, but not everyone can do everything. Adults usually thinks that teenager have plenty of time because when he returns from school and he does not need to do anything. They forgot that young people must do homework as well as housework. On the other hand, adults return form work later than teenagers from school. So, in fact both have equal time to do housework.

Another argument young people use to avoid housework’s is that adults do it better. They often find it hard to realize that adults also had to learn this somewhere, and practice makes perfect.

In my opinion, the best way to share housework is to do it together. Both adults and young people have mostly same amount of time do housework, but adults have experience while teenagers must practice.

I had never imagined I would see myself on the news. And yet today it happened!

We went for a trip to Polish Parliament. It was a reward from competition. After seven hours of traveling we finally arrived. The Parliament building is huge. There are many separate houses, each containing offices or important institutions like Straż Marszałkowska. After few minutes of introduction our guide took us to audience so we could listen to some MP’s speech. It was great. After that we were about to end the trip and leave for some lunch, but in the main hall there were some interviews. We tried to sneak behind them, but one cameraman turned around and filmed our entire group. Later they showed us on TV praising our teacher for such a great idea how to teach teenagers about the work of the parliament. They will never know how it really happened.

od teraz raz na jakiś czas będę udostępniał na tej stronie moje wypracowania pisane do szkoły

Teza tej rozprawki brzmi „Przyjaźń odgrywa dużą rolę w życiu człowieka”. W mojej opinii jest to prawda. To przyjaźń pobudza nas do działania i to ona daje nam odwagę. Życie bez niej jest puste i smutne.

Jako pierwszy przykład potwierdzający tezę przytoczę postępowanie bohaterów książki Aleksandra Kamińskiego „Kamienie na szaniec”. Ich przyjaźń stanowiła motywacje do działań i dawała nadzieję na lepsze jutro. Wsparcie, jakie dawali sobie nawzajem oraz to czego się od siebie nauczyli pozwoliło im ”godnie żyć i pięknie umierać”.

Za tezą przemawia również fakt, iż łatwiej osiągnąć coś wspólnymi siłami, niż pojedynczo. Widać to wyraźnie w sytuacji przedstawionej w książce „Interświat” pióra Neila Gainmana. Główny bohater, Joey, mimo usilnych starań nie jest w stanie uratować świata sam. Jego próby tylko pogarszają sprawę. Dopiero z pomocą przyjaciół ma jakiekolwiek szanse.

Potwierdzenie tezy można znaleźć również w książce „Mały Książę”, której autorem jest Antoine de Saint-Exupéry. Życie bez przyjaźni jest nijakie i smutne. To właśnie z przyjacielem dzielimy się naszymi sekretami i przemyśleniami. Samotność nie prowadzi do niczego, co można nazwać dobrym. Bez przyjaźni możemy tylko udawać, dopóki kompletnie nie zapomnimy kim naprawdę jesteśmy. Pilot zrozumiał to dopiero, gdy poznał Małego Księcia. To właśnie on pokazał mu, że przyjaźń nadaje życiu sens.

Podobna zmiana zachodzi w Jackobie, bohaterze książki Ransoma Riggsa „Osobliwy dom Pani Peregrine”. Nim poznał swoich przyjaciół uważał się za przeciętną osobę. Nie miał ambicji ani nawet planów na życie. Jego jedynym celem było żyć. Dopiero gdy zaprzyjaźnił się z „Osobliwymi” zrozumiał, że sama egzystencja to za mało. To właśnie przyjaźń daje nam cel i pozwala cieszyć się życiem. Czas spędzony z przyjaciółmi pozwala nam lepiej poznać samych siebie.

Siłę przyjaźni pokazują również zdarzenia opisane w książkach z serii „Kroniki Archeo” napisanej przez Agnieszkę Stelmaszyk. Główni bohaterowie działając razem dokonują rzeczy, o jakie sami by siebie nie podejrzewali. Ich wspólne działa przynoszą korzyści nie tylko dla bohaterów, ale także dla całego społeczeństwa.

Podobna sytuacja występuje w serii książek „Felix, Net i Nika”, napisanej przez Rafała Kosika. Każdy z bohaterów ma inne zdolności, które osobno mogą zdziałać wiele. Gdy jednak są razem, dokonują rzeczy uznawanych za niemożliwe. Felix i jego talent do majsterkowania dobrze współgra z umiejętnościami informatycznymi Neta. Nika natomiast funkcjonuje jako  rozum i sumienie grupy. Doskonale widać to w czasie konstrukcji Golema Golema.

Przykłady, które tu przytoczyłem pokazują, że życie bez przyjaźni jest smutne i pozbawione kolorów. To dzięki przyjaciołom możemy osiągać niezwykłe rzeczy. W mojej opinii, bez przyjaciela życie pozbawione jest wartości. Samotność nie służy nikomu.

G. Kowalik